Η Φρανσίλια Κόστα και η Λουίζα Σιλβέριο, πρώην δόκιμες μοναχές από τη Βραζιλία, άφησαν το μοναστήρι όπου είχαν μπει στην ηλικία των 20, εγκατέλειψαν τη μοναχική ρουτίνα και τελικά παντρεύτηκαν, δηλώνοντας πως «η σεξουαλικότητά μας και η πίστη μας δεν διαχωρίζονται». Η κοινή τους πορεία ξεκίνησε με αντιπάθεια — η Λουίζα περιγράφει την πρώτη εικόνα της Φρανσίλια ως «σνομπ» και «αηδιαστική» — αλλά με τον καιρό η σχέση ωρίμασε, μετέτρεψε τη φιλία σε έρωτα και έφερε την απόφαση για νέο τρόπο ζωής εκτός καλόγηρου.
Και οι δύο αναφέρουν ότι αποφάσισαν να φύγουν για λόγους ψυχικής υγείας. Η Λουίζα διαγνώστηκε με κατάθλιψη μετά τον θάνατο της γιαγιάς της και υπέφερε από επεισόδια άγχους, ενώ η Φρανσίλια εμφάνισε σύνδρομο πανικού κατά την πανδημία, με έντονους φόβους μόλυνσης και κρίσεις που ανέδειξαν την ανάγκη για θεραπεία.
Η παραμονή στο μοναστήρι έγινε για κάθε μία τελικά απαραίτητο στάδιο αναζήτησης, αλλά όχι λύση: η θεραπεία και η ψυχολογική φροντίδα οδήγησαν στην απόφαση να φροντίσουν πρώτα την υγεία τους και μετά να χτίσουν τη ζωή τους εκτός κοινότητας.
Η μετάβαση στην «εξωμοτική» ζωή δεν ήταν εύκολη. Οι πρακτικές δυσκολίες της επανένταξης — από την αγορά ρούχων μέχρι την αναζήτηση σπουδών και εργασίας — επέβαλαν ριζικές αλλαγές. Παρ’ όλα αυτά, οι δυο τους βρήκαν λύσεις, συγκατοίκησαν, ερωτεύτηκαν και πλέον δηλώνουν ότι η νέα τους αποστολή είναι «να είμαστε εδώ για να ακούμε ιστορίες και να βοηθάμε ανθρώπους», αξιοποιώντας την εμπειρία τους από τη θρησκευτική ζωή αλλά και από τη διαδικασία θεραπείας.
Στο πλαίσιο των δηλώσεών τους, υπογραμμίζουν ότι η πίστη δεν αποκλείει την προσωπική ταυτότητα και πως η θρησκευτικότητα μπορεί να συνυπάρξει με την αυτοπραγμάτωση. Η εμπειρία τους θέτει ζητήματα γύρω από την ψυχική υγεία στα θρησκευτικά περιβάλλοντα, την ανάγκη για ψυχολογική υποστήριξη εντός μοναστικών κοινοτήτων και το δικαίωμα των ανθρώπων στην επιλογή ζωής χωρίς στιγματισμό.
Η ιστορία τους προκάλεσε συζητήσεις στη Βραζιλία για τα όρια της θρησκευτικής ζωής, την υποστήριξη ψυχικής υγείας μέσα σε εκκλησιαστικούς θεσμούς και τη σχέση ανάμεσα στην πίστη και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Οι δύο πρώην μοναχές επιλέγουν πλέον να μιλούν ανοιχτά, να στηρίζουν όσους αναζητούν διέξοδο και να προτείνουν μια προσέγγιση όπου η πίστη υπηρετεί και δεν ακυρώνει την ανθρώπινη πολυπλοκότητα, σύμφωνα με το BBC Brazil.
