Η αμερικανική επίθεση στο υπό κατασκευή πυρηνικό εργοστάσιο του Νταρχοβέιν, στο Ιράν, σηματοδοτεί πλέον ξεκάθαρα την επιστροφή στον αρχικό σχεδιασμό του Αμερικανού προέδρου, όταν ξεκίνησε την επιχείρηση τον Φεβρουάριο, που ήθελε να ελέγξει το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας. Έγινε λοιπόν τώρα, η πρώτη άμεση αμερικανική επίθεση σε ιρανικό πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Από την άλλη πλευρά, η καταιγιστική σειρά επιθέσεων και οι απώλειες που έχουν προκαλέσει αποτελούν ένδειξη ότι οι ιρανικές δυνάμεις όχι μόνο εξακολουθούν να διαθέτουν σημαντικά αποθέματα πυραύλων, αλλά έχουν επίσης γίνει πιο ικανές να αποφεύγουν τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας. Στις αρχές Ιουλίου, το Ιράν διεύρυνε μάλιστα τις επιθέσεις του στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Ιορδανίας για πρώτη φορά από τότε που η Τεχεράνη και η Ουάσινγκτον υπέγραψαν συμφωνία κατάπαυσης του πυρός τον Ιούνιο. Η Ιορδανία, η οποία φιλοξενεί σημαντικές αμερικανικές αεροπορικές βάσεις, απέκτησε μεγαλύτερη σημασία τις τελευταίες ημέρες, καθώς το Πεντάγωνο μετέφερε έναν αριθμό στρατευμάτων από το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ σε σχετικά ασφαλέστερες τοποθεσίες στην Ιορδανία και το Ισραήλ. Ο ρόλος της χώρας στις αμερικανικές επιχειρήσεις έχει αυξηθεί ακόμη περισσότερο, καθώς άλλοι Αμερικανοί σύμμαχοι στην περιοχή έχουν περιορίσει τη δυνατότητα της Ουάσινγκτον να σταθμεύει στρατεύματα και να πραγματοποιεί πτήσεις αεροσκαφών πάνω από τα εδάφη τους.
Η πρώτη επίθεση που έπληξε αμερικανικές δυνάμεις στην Ιορδανία είχε ως στόχο εγκατάσταση διαμονής στην αεροπορική βάση King Faisal, τραυματίζοντας έως και πέντε Αμερικανούς στρατιωτικούς. Η δεύτερη έπληξε μια βάση στην ανατολική Ιορδανία, από όπου επιχειρούσαν αμερικανικά ελικόπτερα Black Hawk, προκαλώντας ζημιές σε σημαντικό αριθμό από αυτά.
Στη συνέχεια, πριν από 48 ώρες, ιρανικοί πύραυλοι έπληξαν την αεροπορική βάση Muwaffaq Salti στην Αζράκ της Ιορδανίας, την ίδια βάση όπου σκοτώθηκαν στρατιώτες. Η προηγούμενη επίθεση είχε τραυματίσει περίπου 20 Αμερικανούς στρατιωτικούς που έσπευσαν να βρουν στέγη σε καταφύγια.
Ο πόλεμος λοιπόν είναι παρών παρά τις διπλωματικές διαπραγματεύσεις και τα μνημόνια εκεχειρίας. Ο ιρανικός στρατός δήλωσε το Σαββατοκύριακο ότι εξαπέλυσε επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στοχεύοντας δεξαμενές καυσίμων στην αμερικανική βάση στην Αζράκ. Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης δήλωσαν επίσης ότι χρησιμοποίησαν πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να πλήξουν υπόστεγα αεροσκαφών. Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε ότι εξαπέλυσε αντίποινα με στόχο να περιορίσει την απειλή του Ιράν για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και να τιμωρήσει άμεσα τις δυνάμεις των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης που εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον Αμερικανών στρατιωτικών στην Ιορδανία.
Με όλα όσα συμβαίνουν, είναι ακόμη πολύ νωρίς για να προβλέψουμε με βεβαιότητα την έκβαση του πολέμου, όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες απέχουν περισσότερο από την επίτευξη των στόχων τους απ’ όσο είναι διατεθειμένη να παραδεχτεί η κυβέρνηση Τραμπ. Παρότι ο πρόεδρος και ανώτεροι αξιωματούχοι επιμένουν ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράν έχουν καταστραφεί, απόρρητες εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ιράν εξακολουθεί να μπορεί να θέσει σε επιχειρησιακή χρήση περίπου το 75% των κινητών εκτοξευτών του και διατηρεί περίπου το 70% του προπολεμικού αποθέματος πυραύλων του.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το Ιράν έχει αποκαταστήσει την πρόσβαση σε 30 από τις 33 πυραυλικές εγκαταστάσεις του κατά μήκος των Στενών του Ορμούζ, γεγονός που θα καθιστούσε επικίνδυνη για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ τη συνοδεία εμπορικών πλοίων μέσω των στενών. Εάν η εκτίμηση αυτή είναι σωστή, οι Ιρανοί έχουν καταφέρει να επαναλειτουργήσουν τις περισσότερες από τις υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσής τους και να επισκευάσουν τουλάχιστον ορισμένους από τους πυραύλους που είχαν υποστεί ζημιές. «Ο Λευκός Οίκος δεν είναι βέβαιος για το πού οδηγείται αυτή η κατάσταση», δήλωσαν Αμερικανοί αξιωματούχοι. «Αυτό μπορεί να συνεχιστεί για κάποιο διάστημα. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, και αυτή είναι η βάση για οποιαδήποτε μορφή διπλωματίας», πρόσθεσαν.
Πολλοί Αμερικανοί αναλυτές παρομοίασαν τον εν εξελίξει πόλεμο στο Ιράν με αυτόν του Βιετνάμ. Εκεί βέβαια, εκατομμύρια άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, έχασαν τη ζωή τους σε περισσότερα από δέκα έτη σφοδρών μαχών, οι οποίες διεξήχθησαν σε μεγάλο μέρος των αιθέρων και της ζούγκλας της Νοτιοανατολικής Ασίας. Από το σύνολο των θυμάτων αυτών, περίπου 60.000 ήταν Αμερικανοί στρατιώτες. Η στρατιωτική τους εμπλοκή στο Βιετνάμ απέδειξε λοιπόν ότι οι συντελεστές σκληρής ισχύος μιας χώρας δεν αποτελούν απαραίτητα καθοριστικό παράγοντα στις διεθνείς εξελίξεις και είναι πολύ πιθανό η λανθασμένη και επιπόλαια διαχείρισή τους να επιφέρει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Το αν θα ισχύσει και στην περίπτωση του Ιράν θα το δούμε αν και όταν και αυτός ο πόλεμος τελειώσει.
