Ο σαξοφωνίστας Σόνι Ρόλινς, ο οποίος σε νεαρή ηλικία πέρασε περισσότερα από δύο χρόνια μελετώντας μόνος του πάνω σε μια ανεμοδαρμένη γέφυρα της Νέας Υόρκης προκειμένου να επαναπροσδιορίσει το παίξιμό του και να εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες μορφές της τζαζ, πέθανε τη Δευτέρα σε ηλικία 95 ετών, σύμφωνα με τον εκπρόσωπό του.
Ο Ρόλινς είχε ήδη ηχογραφήσει το άλμπουμ με τον αυτοπεποίθηση τίτλο «Jazz Colossus» το 1956, ωστόσο εξακολουθούσε να ταλανίζεται από αμφιβολίες για το παίξιμό του.
Το καλοκαίρι του 1959 άρχισε να παίζει στην πεζογέφυρα της γέφυρας Williamsburg στη Νέα Υόρκη. Αρχικά το έκανε για να μην ενοχλεί τη γειτόνισσά του που ήταν έγκυος, όμως ο χώρος μετατράπηκε σε σημείο ατελείωτης μελέτης και εξάσκησης.
«Αυτό που με έκανε να αποσυρθώ και να πάω στη γέφυρα ήταν το πώς ένιωθα για το παίξιμό μου», είχε δηλώσει το 2022 στον Guardian. «Ήξερα ότι δεν ήμουν ικανοποιημένος».
Έμεινε εκεί για περισσότερα από δύο χρόνια, συχνά για 14 ή 15 ώρες την ημέρα. «Φυσικά μερικές φορές κατέβαινα για να πάω στην τουαλέτα ή πήγαινα σε ένα μπαρ που μου άρεσε για ένα κονιάκ. Αλλά μετά επέστρεφα αμέσως πάνω», είχε αναφέρει.
Το αποτέλεσμα αυτής της περιόδου ήταν ο δίσκος «The Bridge», ο οποίος δεν αποτέλεσε πλήρη ρήξη με το προηγούμενο ύφος του, αλλά ανέβασε το επίπεδο του αυτοσχεδιασμού του. Κριτική στο Jazz Journal τότε σημείωνε ότι ο Ρόλινς μπορούσε «να αποσπάσει και την τελευταία σταγόνα νοήματος από μια συγκεκριμένη φράση της μελωδίας».
Ο Ρόλινς πέθανε στο σπίτι του στο Γούντστοκ της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα τη Δευτέρα.
«Ήμουν απλώς απορροφημένος σε αυτό»
Γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1930, ο Γουόλτερ Θίοντορ Ρόλινς μεγάλωσε στο Χάρλεμ μέσα σε ένα έντονα μουσικό περιβάλλον.
Ο αδελφός και η αδελφή του σπούδασαν βιολί και πιάνο, ενώ ο πιανίστας Φατς Γουόλερ ζούσε στη γειτονιά. Ο Σόνι, όπως έγινε γνωστός από μικρός, είχε πει ότι ένιωθε φυσικά πως η μουσική του Γουόλερ του ταίριαζε απόλυτα, «σαν μωρό που παίρνει το μπιμπερό», όπως είχε δηλώσει στο PBS NewsHour.
Το είδωλό του, ο σαξοφωνίστας Κόλεμαν Χόκινς, ζούσε επίσης κοντά του.
Τα μαραθώνια, γεμάτα ένταση σόλο του του χάρισαν τη φήμη του κορυφαίου αυτοσχεδιαστή της τζαζ σαξοφωνικής σκηνής.
Όπως είχε πει στο PBS, ανέβαινε στη σκηνή με το μυαλό «άδειο», χωρίς σχέδιο πέρα από τη δομή του κομματιού. «Ο αυτοσχεδιασμός τον αφήνω εντελώς στις δυνάμεις», είχε αναφέρει. «Κάποιες φορές εκπλήσσομαι κι εγώ με αυτό που προκύπτει».
Ο Ρόλινς καινοτόμησε επίσης χρησιμοποιώντας το σαξόφωνο ως ρυθμικό όργανο μέσα στο σύνολο.
Στα έργα του περιλαμβάνονται το soundtrack της ταινίας «Alfie» και το «East Broadway Run Down», που ηχογραφήθηκε το 1966.
Οι συνθέσεις του για το «Alfie» αποτύπωσαν το ύφος της ταινίας με τρόπο αντίστοιχο με τη μουσική του Μάιλς Ντέιβις για το «Elevator to the Gallows» του Λουί Μαλ.
Το 1969 έκανε ένα ακόμη διάλειμμα, ταξιδεύοντας σε Ιαπωνία και Ινδία, όπου πέρασε και από μοναστήρι, πριν επιστρέψει στη δισκογραφία στις αρχές της δεκαετίας του ’70.
Τη διαχείριση της καριέρας του είχε αναλάβει η σύζυγός του Λουσίλ, με την οποία παντρεύτηκε το 1965 και έμειναν μαζί έως τον θάνατό της το 2004. Δεν απέκτησαν παιδιά.
Η δισκογραφία του ξεπερνά τα 60 άλμπουμ ως επικεφαλής σχήματος. Συνεργάστηκε ακόμη και με τους Rolling Stones, συμμετέχοντας σε τρία κομμάτια του άλμπουμ «Tattoo You» το 1981, αν και αργότερα είχε δηλώσει ότι δεν ταυτιζόταν με τη μουσική τους, την οποία θεωρούσε «παράγωγο του μαύρου μπλουζ».
Sonny Rollins, the jazz legend dubbed the Saxophone Colossus who redefined the language of the genre with his inimitable improvisational skills, has died at age 95. https://t.co/iLaRLMFkIG
— Rolling Stone (@RollingStone) May 26, 2026
Βραβεύτηκε με δύο Grammy και με βραβείο συνολικής προσφοράς, ενώ το 2014 αποσύρθηκε από τη μουσική σκηνή λόγω αναπνευστικών προβλημάτων.
Ο Ρόλινς γνώριζε ότι ήταν ένας από τους τελευταίους ζωντανούς θρύλους της εποχής που καθόρισαν οι Πάρκερ, Μονκ και Κολτρέιν.
«Είμαι ο τελευταίος, αλλά κατά κάποιον τρόπο δεν είμαι, γιατί όταν φύγω η μουσική μου θα συνεχίσει να υπάρχει», είχε πει. «Όλοι είμαστε ακόμα εδώ».
