Για δύο δεκαετίες εργάστηκε και αναπτύχθηκε επαγγελματικά σε επτά διαφορετικές χώρες του κόσμου. Ξεχώρισε, ωρίμασε, επαναπροσδιόρισε τις προτεραιότητές του και αποφάσισε πως η επιστροφή στην πατρίδα του είναι μονόδρομος. Ο Γιώργος Μέτσης, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, εξήγησε πως η επιστροφή του στην Ελλάδα δεν προέκυψε ξαφνικά, αλλά ήταν το φυσικό επακόλουθο μιας διαδρομής γεμάτης εικόνες, προκλήσεις και συνειδητοποιήσεις.
«Έζησα και εργάστηκα στο εξωτερικό για σχεδόν 20 χρόνια, σε 7 χώρες. Τα πρώτα χρόνια δεν σκεφτόμουν την επιστροφή. Οι εμπειρίες, οι διαφορετικές κουλτούρες και η επαγγελματική εξέλιξη ήταν έντονα και συναρπαστικά», επισημαίνει ο Γιώργος Μέτσης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και περιγράφει πως «η αρχική περίοδος ζωής στο εξωτερικό συνοδεύεται συχνά από έναν ενθουσιασμό που αγγίζει τα όρια της εξιδανίκευσης. Τα πρώτα χρόνια είναι συνήθως και η περίοδος που εξιδανικεύουμε το εξωτερικό, πολλές φορές βλέποντας τα πράγματα πιο επιφανειακά, περίπου όπως όταν ταξιδεύουμε. Με τον χρόνο όμως αυτό αλλάζει. Μπαίνεις πιο βαθιά στο τοπικό σύστημα, γίνεται αυτό η καθημερινότητά σου, η ρομαντική ματιά ξεθωριάζει και βλέπεις πιο καθαρά και τα όρια και τις αδυναμίες των άλλων χωρών. Συνειδητοποιείς ότι ιδανική κατάσταση δεν υπάρχει».
Όπως ο ίδιος υπογραμμίζει, όσο περνούν τα χρόνια «η ανάγκη για ουσιαστική σύνδεση με τους ανθρώπους σου, την κουλτούρα σου, τον τρόπο ζωής γίνεται πιο έντονη. Αυτό συνέβη και σε εμένα, ενώ την ίδια στιγμή, η Ελλάδα έμπαινε σε μια πιο σταθερή τροχιά μετά την κρίση. Έτσι η απόφαση ωρίμασε μέσα στον χρόνο και έγινε ξεκάθαρη όταν η κόρη μου έφτασε σε σχολική ηλικία. Παρά τις αδυναμίες της, η Ελλάδα παραμένει ένας από τους καλύτερους τόπους για να ζεις και να μεγαλώνεις παιδιά. Και αυτό, τελικά, υπερίσχυσε όλων».
«Δεν έχασα ποτέ την επαφή μου με την Ελλάδα»
Η απόφαση για επιστροφή, εξηγεί, δεν ήταν αποτέλεσμα ενός μεμονωμένου γεγονότος, αλλά μιας εσωτερικής ωρίμανσης που κορυφώθηκε όταν η οικογένεια μπήκε στο επίκεντρο και αναφερόμενος στην επιστροφή του, σημείωσε ότι η προσαρμογή του υπήρξε πιο ομαλή από το αναμενόμενο. «Παρότι έλλειψα πολλά χρόνια, δεν έχασα ποτέ την επαφή μου με την Ελλάδα. Ερχόμουν συχνά, διατήρησα στενές σχέσεις και παρακολουθούσα την πραγματικότητα της χώρας. Νομίζω ότι έχουμε την τάση να δραματοποιούμε την “ελληνική πραγματικότητα” και να εξιδανικεύουμε το εξωτερικό. Η αλήθεια είναι ότι προβλήματα, δυσλειτουργίες και απογοητεύσεις υπάρχουν παντού, ακόμα και στις πιο οργανωμένες και πλούσιες χώρες. Έχοντας ζήσει σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα, βλέπω ότι η Ελλάδα σήμερα σε πολλούς τομείς έχει προχωρήσει σημαντικά και είναι πιο ευέλικτη και λειτουργική από όσο πιστεύουμε».
Σε επαγγελματικό επίπεδο, η διεθνής εμπειρία όχι μόνο δεν αποτέλεσε εμπόδιο, αλλά λειτούργησε ως καταλύτης ευκαιριών. «Η διεθνής μου διαδρομή μεταφράστηκε σε ενδιαφέρον και προτάσεις συνεργασίας από διαφορετικούς κλάδους. Δεν συνάντησα ουσιαστικά εμπόδια. Η πρόκληση είναι περισσότερο να επιλέγεις τη σωστή ευκαιρία, εκεί όπου μπορείς να έχεις τον μεγαλύτερο αντίκτυπο, σε επίπεδο ανθρώπων, ομάδας, επιχειρησιακής λειτουργίας, αγοράς».
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που περιγράφει είναι η αντιστροφή της συνηθισμένης οπτικής για το τι «λείπει» από το εξωτερικό. «Δεν μπορώ να πω ότι μου λείπει κάτι συγκεκριμένο. Συχνά υποτιμάμε όσα στην Ελλάδα θεωρούμε δεδομένα, το κλίμα, τις ανθρώπινες σχέσεις, την κουλτούρα, την ιστορία, το φαγητό. Μεγαλώνοντας μέσα σε αυτά, παύουν να μας εντυπωσιάζουν. Κι όμως, είναι ακριβώς αυτά που καθιστούν την Ελλάδα ξεχωριστή. Είναι ο λόγος που τόσοι ξένοι συνδέονται βαθιά με τη χώρα, που αρκετοί επιλέγουν να την κάνουν μόνιμη βάση τους και που η αίσθηση της πατρίδας παραμένει ισχυρή για τους Έλληνες όπου κι αν βρίσκονται. Για μένα, αυτή η βαθιά αίσθηση ταυτότητας και σύνδεσης είναι κάτι που δύσκολα αναπαράγεται αλλού».
Το σημαντικότερο μάθημα που αποκόμισε από τη διεθνή του πορεία είναι βαθιά ρεαλιστικό και ταυτόχρονα ενδυναμωτικό, καθώς επισημαίνει πως «τίποτα δεν είναι εύκολο, τίποτα δεν σου χαρίζεται και οι συνθήκες σχεδόν ποτέ δεν είναι ιδανικές. Η πρόοδος έρχεται μέσα από πλάνο, προσαρμοστικότητα, επιμονή, στοχοπροσήλωση και εποικοδομητική συνεργασία. Και κυρίως μέσα από διάρκεια γιατί δεν υπάρχουν εύκολες ή μαγικές λύσεις. Αυτόν τον τρόπο σκέψης προσπαθώ να εφαρμόζω και σήμερα, τόσο στη δουλειά όσο και στη ζωή μου στην Ελλάδα».
Απευθυνόμενος σε όσους σκέφτονται να επιστρέψουν, αλλά και σε εκείνους που δεν έφυγαν ποτέ, ο Γιώργος Μέτσης επισημαίνει μια σημαντική παγίδα, την εξιδανίκευση του εξωτερικού και την απαξίωση της Ελλάδας. «Η λογική ότι “μόνο έξω υπάρχει προοπτική” δημιουργεί προσδοκίες που συχνά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καμία χώρα δεν είναι εύκολη. Το κόστος ζωής, το στεγαστικό, η πίεση της καθημερινότητας είναι πλέον κοινές προκλήσεις παντού. Το έχω δει επανειλημμένα, πολλοί φεύγουν με υψηλές προσδοκίες και έρχονται αντιμέτωποι με μια πιο σύνθετη πραγματικότητα. Προς τους Έλληνες του εξωτερικού που σκέφτονται να επιστρέψουν, η συμβουλή μου είναι απλή, να μην το φοβηθούν αλλά να το κάνουν συνειδητά. Να έχουν αφήσει πίσω τους την εξιδανίκευση, να έχουν συνειδητοποιήσει ότι κάθε επιλογή έχει θετικά και αρνητικά και ότι όπου και να βρίσκεσαι κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Αν αυτή η ισορροπία είναι ξεκάθαρη μέσα τους, τότε η επιστροφή μπορεί να είναι επιτυχημένη».
