Η γεωργία εισέρχεται σε μια νέα εποχή αυτοματοποίησης με την ανάπτυξη ενός ρομποτικού χεριού που μπορεί να «βλέπει» και να «αισθάνεται» τα φρούτα πριν τα συλλέξει.
Ερευνητές από το Cornell University και το West Virginia University ανέπτυξαν ένα ρομποτικό σύστημα που συνδυάζει τεχνητή όραση και απτική ανίχνευση, επιτυγχάνοντας σχεδόν 100% ακρίβεια στην αναγνώριση της ωριμότητας και στη συγκομιδή ευαίσθητων καρπών χωρίς φθορές.
Η καινοτομία βασίζεται σε μια πεντάδακτυλη αρπάγη κατασκευασμένη από μαλακά υλικά, όπως σιλικόνη και πολυουρεθάνη. Σε αντίθεση με τα συμβατικά ρομπότ που χρησιμοποιούν άκαμπτους μηχανισμούς, το νέο σύστημα μιμείται τη συμπεριφορά βιολογικών οργανισμών, επιτρέποντας πιο ήπιο και ασφαλή χειρισμό. Κάθε «δάχτυλο» περιλαμβάνει ενσωματωμένους αισθητήρες που μετρούν καμπυλότητα, πίεση και ολίσθηση, ενώ μια μικροσκοπική κάμερα και αισθητήρας απόστασης στην «παλάμη» συλλέγουν οπτικά δεδομένα.
Πριν από κάθε συγκομιδή, το ρομπότ αξιολογεί κρίσιμες παραμέτρους του φρούτου: μέγεθος, σχήμα, χρώμα και σκληρότητα. Με βάση αυτά τα δεδομένα, αποφασίζει αν ο καρπός είναι ώριμος. Το σύστημα έχει δοκιμαστεί επιτυχώς σε φράουλες, όπου απομακρύνει τον καρπό στρίβοντας απαλά τον μίσχο αντί να τον κόβει, μειώνοντας σημαντικά τον κίνδυνο τραυματισμού.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή Anand Mishra, η τεχνολογία αυτή μπορεί να μειώσει τις απώλειες στην εφοδιαστική αλυσίδα και να αυξήσει την αποδοτικότητα της συγκομιδής. Η ανάγκη είναι ιδιαίτερα μεγάλη για φρούτα όπως οι φράουλες και τα σμέουρα, τα οποία έχουν μικρό «παράθυρο» ωρίμανσης και είναι εξαιρετικά ευαίσθητα σε χτυπήματα.
Όπως αναφέρει το interestingengineering.com, το ρομποτικό χέρι μπορεί να ανοίγει και να κλείνει σε λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα, να σηκώνει βάρη έως ενός κιλού και να επιτυγχάνει εξαιρετική ακρίβεια στην πρόβλεψη της γεωμετρίας του καρπού. Η ταχύτητα και η ακρίβεια καθιστούν το σύστημα κατάλληλο για πραγματικές αγροτικές συνθήκες, όχι μόνο για εργαστηριακά ή θερμοκηπιακά περιβάλλοντα.
Πέρα από τη γεωργία, οι ερευνητές θεωρούν ότι η τεχνολογία μπορεί να εφαρμοστεί στην ιατρική ρομποτική, στην υποβρύχια εξερεύνηση και ακόμη και στην εξερεύνηση του διαστήματος. Η ικανότητα συνδυασμού όρασης και αφής σε μαλακά υλικά ανοίγει τον δρόμο για ρομπότ που αλληλεπιδρούν με τον κόσμο με μεγαλύτερη ασφάλεια και «ευαισθησία».
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications.
