Κανέναν λόγο ανησυχίας από τις επισκέψεις του λαγοκέφαλου στις ελληνικές θάλασσες δεν βρίσκει για τους λουόμενους ο υπεύθυνος θεμάτων αλιείας του ελληνικού τμήματος της WWF, Μιχάλης Μαργαρίτης, μιλώντας στο Newsbeast. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά, «τόσο τα μέσα ενημέρωσης όσο και τα social media έχουν υπερβάλλει με το θέμα του λαγοκέφαλου. Οι λουόμενοι δεν κινδυνεύουν και δεν υπάρχει λόγος να τρομοκρατούνται. Έχουμε κάνει την τρίχα τριχιά». Ρωτάμε εάν έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με πέρυσι ή πρόπερσι όσον αφορά τις διελεύσεις του από τα ελληνικά νερά, αναζητώντας τον λόγο που συζητάμε γι’ αυτό τόσο πολύ. «Επειδή για κάποιο λόγο, έγινε viral», μας αναφέρει.
Παραδέχεται ωστόσο ότι το συγκεκριμένο ψάρι μας δημιουργεί προβλήματα αλλά για άλλους λόγους. Όπως εξηγεί: «Τα περισσότερα εισβολικά, ξενικά ψάρια όπως τα λέμε, μας έρχονται από τη διώρυγα του Σουέζ, από την Ερυθρά Θάλασσα ως λεσσεψιανοί μετανάστες. Ο λαγοκέφαλος είναι ένα από αυτά που αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή κυρίως γιατί δεν τρώγεται, αναπαράγεται πολύ γρήγορα, εξαπλώνεται πολύ γρήγορα και δεν έχει θηρευτές στον βυθό. Μάλιστα από τη στιγμή που ούτε ο άνθρωπος το αλιεύει για να το καταναλώσει, έχει ακόμη λιγότερους κινδύνους για τη ζωή του. Αυτό οδηγεί στον πολλαπλασιασμό του, προκαλώντας μεγάλα προβλήματα και στο οικοσύστημα και στη βιοποικιλότητα και στους ψαράδες.
Μάλιστα προβλήματα από λαγοκέφαλους παρουσιάζονται στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα, πρωτίστως στη Ρόδο, εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία. «Οι ψαράδες φωνάζανε τόσα χρόνια αλλά δεν τους άκουγε κανείς. Και εμείς φωνάζουμε, ως περιβαλλοντικές οργανώσεις και οι επιστήμονες, αλλά εις μάτην. Στη δε Κύπρο το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο» σημειώνει ο κ. Μαργαρίτης.
Στην ερώτησή μας, όσον αφορά την Επικράτεια, σε ποιες άλλες περιοχές καταγράφεται μεγαλύτερη παρουσία τους, ο εκπρόσωπος του Παγκοσμίου Ταμείου για τη Φύση υπογραμμίζει πως «μιλάμε για ψάρια που μετακινούνται, οπότε μπορούν να βρεθούν οπουδήποτε. Είδα πρόσφατα έναν χάρτη με τα στίγματα των σημείων που έχει θεαθεί στην Ελλάδα και πραγματικά, είναι παντού. Είναι σαν να ρωτάς κάποιον «πού υπάρχει μελανούρι». Σε κάθε περιοχή, όταν έρχεται ένα καινούργιο είδος, ας το πούμε έτσι, είτε το βρει κάποιος επιστήμονας, είτε κάποιος ερασιτέχνης ή επαγγελματίας ψαράς ή κάποιος πολίτης και το πάει είτε στο Λιμεναρχείο, σε κάποιο ερευνητικό κέντρο ή σε κάποιο πανεπιστήμιο, θα καταγραφεί ότι εκεί βρέθηκε για πρώτη φορά. Οπότε κάπως έτσι βλέπουμε την πορεία τους.
«Συνδέεται η εξάπλωσή τους με την κλιματική αλλαγή και την αύξηση της θερμοκρασίας στη Μεσόγειο;», ρωτάμε. Ο κ. Μαργαρίτης μας λέει πως: «Πρώτα απ’ όλα, ο βασικός λόγος που μπαίνει μέσα στη Μεσόγειο ο λαγοκέφαλος είναι η κλιματική κρίση. Τα ξενικά ψάρια μπαίνουν στη Μεσόγειο με 4 τρόπους: Μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, μέσω της ναυσιπλοΐας (είτε στο έρμα των καραβιών είτε προσκολλημένα από κάτω στα ύφαλα του πλοίου), μέσω των υδατοκαλλιεργειών, είτε μέσω των ενυδρείων αν π.χ. κάποιος μπορεί να είχε ένα ψάρι και να το απελευθέρωσε. Ο συνηθέστερος τρόπος είναι μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Ειδικά τα τελευταία χρόνια λόγω της διαπλάτυνσης και της εμβάθυνσης του καναλιού είναι ακόμη πιο εύκολο, εάν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι υπάρχει αύξηση της θερμοκρασίας της θάλασσας που προκαλείται εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Αυτό σημαίνει πως όταν μπαίνει ένα ψάρι μέσα στη Μεσόγειο, δεν βρίσκει πλέον μεγάλη διαφορά από εκεί που ήτανε, άρα βρίσκει ένα φιλικό περιβάλλον. Δεν το γνωρίζουν τα άλλα είδη ψαριών, δεν έχει θηρευτές, άρα του είναι πιο εύκολο να κυνηγήσει κι έτσι εδραιώνεται και εξαπλώνεται πολύ πιο εύκολα».
Τέλος, όσον αφορά την «επικήρυξη» του λαγοκέφαλου με 4,73 ευρώ το κιλό, ο υπεύθυνος αλιείας της WWF δηλώνει πως στην Κύπρο αυτό γίνεται εδώ και πολλά χρόνια. Μέχρι στιγμής όμως, φαίνεται ότι δεν έχει βοηθήσει στο περιβάλλον. Ωστόσο, «είναι ένα βοήθημα για τον ψαρά για τις ζημιές που προκαλεί στα αλιευτικά του εργαλεία. Δεν θα χρησιμοποιούσα τον όρο επικήρυξη που βλέπω να γράφεται συχνά αλλά «στοχευμένη αλιεία για τη μείωση του πληθυσμού». Ζωντανός οργανισμός είναι κι αυτός».
