Ακλόνητος παραμένει πολιτικά ο Εντι Ράμα παρά τις διαστάσεις που έχουν πάρει οι διαδηλώσεις στην Αλβανία.
Και αυτή η ισχύς του έχει εξήγηση τόσο εξαιτίας της διεθνούς στήριξης που απολαμβάνει, όσο και από την ανυπαρξία αντιπολίτευσης στο εσωτερικό.
Η επίσημη αντιπολίτευση έχει περάσει χρόνια υπονομεύοντας τη δική της αξιοπιστία. Όσο το Δημοκρατικό Κόμμα παραμένει προσκολλημένο στον Σαλί Μπερίσα, ο Ράμα μπορεί να κοιμάται ήσυχος.
Για πολλούς Αλβανούς, η επιλογή δεν είναι ανάμεσα σε μια κυβέρνηση και μια αντιπολίτευση. Είναι ανάμεσα σε δύο πολιτικές εποχές από τις οποίες έχουν πλέον κουραστεί.
Ο Μπερίσα, φορτωμένος με δεκαετίες αντιπαραθέσεων και αμφιλεγόμενων επιλογών, παραμένει σύμβολο μιας πολιτικής τάξης που αρνείται να εγκαταλείψει τη σκηνή. Το Δημοκρατικό Κόμμα μοιάζει ολοένα και περισσότερο με μια οικογενειακή επιχείρηση μεταμφιεσμένη σε πολιτικό κίνημα, περισσότερο απασχολημένη με την προστασία της δικής της κληρονομιάς παρά με την οικοδόμηση του μέλλοντος της Αλβανίας.
Το κίνημα των Φλαμίνγκο
Βέβαια, το κίνημα των Φλαμίνγκο όπως ονομάστηκε δεν έχει κομματικά κίνητρα, δεν είναι δηλαδή μόνο αντι-Ράμα, είναι και αντι-Μπερίσα. Απορρίπτει το ψευδές δίλημμα που κυριαρχεί στην αλβανική πολιτική εδώ και μια γενιά και εκφράζει πολίτες που έχουν εξαντληθεί από τον μόνιμο πολιτικό πόλεμο ανάμεσα σε άνδρες που κυβερνούν την Αλβανία άμεσα ή έμμεσα για μεγάλο μέρος της μετακομμουνιστικής περιόδου.
Τα διεθνή στηρίγματα του Αλβανού πρωθυπουργού
Αλλά και στην Ευρωπαική Ενωση αλλά και στις ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας έχει τα στηρίγματά του.
Μιλά άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά και κινείται με άνεση ανάμεσα σε συνέδρια, γκαλερί τέχνης, δεξαμενές σκέψης, διεθνείς συνόδους και κλειστούς κύκλους της ελίτ.
Πολλοί στους διπλωματικούς κύκλους, μιλούν για τον Ράμα σαν να μην κυβερνά απλώς την Αλβανία, αλλά σαν να τη οδηγεί προσωπικά στον 21ο αιώνα.
Είναι πολιτικός, ζωγράφος, συγγραφέας, προστάτης της αρχιτεκτονικής, σχεδιαστής γραβατών, δημόσιος διανοούμενος και επιμελητής πολιτισμού, όλα ενσωματωμένα σε μια προσεκτικά κατασκευασμένη δημόσια προσωπικότητα.
Και ο ίδιος έχει πείσει ότι τα έργα υποδομής, οι πολιτιστικές πρωτοβουλίες, η εξωτερική πολιτική, η αστική ανάπτυξη, όλα έχουν τη δική του σφραγίδα.
Από τα πολύχρωμα Τίρανα στις μεγάλες επενδύσεις
Οι ρίζες αυτού του πολιτικού στυλ ανάγονται στα χρόνια που ήταν δήμαρχος Τιράνων. Η ιστορία έγινε διάσημη: ο Ράμα έβαψε τις προσόψεις των κτιρίων της κομμουνιστικής εποχής με έντονα χρώματα και απέσπασε διεθνή αναγνώριση. Οι ξένοι επισκέπτες είδαν δημιουργικότητα και μεταμόρφωση. Οι επικριτές του είδαν κάτι διαφορετικό: πολύχρωμες προσόψεις που έκρυβαν πίσω τους παραμελημένες πραγματικότητες.
Όμως πολλοί Αλβανοί αναρωτιούνται αν αυτή η μεταμόρφωση γίνεται για τους απλούς πολίτες ή για μια παγκόσμια τάξη επενδυτών, κατασκευαστών, συμβούλων και πολιτικών φίλων.
Παρά το γεγονός ότι ηγείται του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Ράμα συχνά κυβερνά λιγότερο ως σοσιαλιστής και περισσότερο ως διευθύνων σύμβουλος ενός μικρού κράτους που είναι διαθέσιμο προς επένδυση ή εξαγορά. Είτε τα κεφάλαια προέρχονται από την Ευρώπη, τον Κόλπο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή από σχέδια που συνδέονται με τον κύκλο του Ντόναλντ Τραμπ και του Τζάρεντ Κούσνερ, το μήνυμα είναι εντυπωσιακά σταθερό: η Αλβανία είναι ανοιχτή για επιχειρήσεις.
Το ζήτημα της διαφάνειας
Οι περισσότεροι Αλβανοί δεν αντιτίθενται στις επενδύσεις. Αντιθέτως, καλωσορίζουν την ανάπτυξη και την οικονομική πρόοδο. Αυτό στο οποίο αντιδρούν είναι η αδιαφάνεια. Θέλουν διαφάνεια αντί για παρασκηνιακές συμφωνίες. Θέλουν λογοδοσία αντί για προσωποκεντρική πολιτική. Θέλουν θεσμούς που να έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις προσωπικότητες.
Οι διεθνείς υποστηρικτές του συχνά επαινούν την αποφασιστικότητά του. Εξυμνούν την ικανότητά του να παρακάμπτει τη γραφειοκρατία και να υλοποιεί έργα.
Το μήνυμα των διαδηλώσεων
Εδώ ακριβώς το κίνημα των Φλαμίνγκο έχει καταφέρει το ισχυρότερο πλήγμα του. Έχει αποκαλύψει το χάσμα ανάμεσα στην Αλβανία που παρουσιάζεται στη διεθνή σκακιέρα και στην Αλβανία που βιώνουν πολλοί από τους πολίτες της. Έχει θέσει δύσκολα ερωτήματα στους δυτικούς φίλους του Ράμα, οι οποίοι συχνά ήταν πρόθυμοι να παραβλέψουν δημοκρατικές ανησυχίες με αντάλλαγμα τη σταθερότητα, τις επενδυτικές ευκαιρίες και έναν χαρισματικό συνομιλητή.
Προς το παρόν, ο Ράμα παραμένει σταθερά στον έλεγχο της κατάστασης. Δεν πρόκειται να παραιτηθεί. Κατανοεί ότι οι διαδηλώσεις έρχονται και παρέρχονται.
Γι’ αυτό και το κίνημα των Φλαμίνγκο είναι απίθανο να τον απομακρύνει από την εξουσία. Όμως είναι ένα καμπανάκι που αυτή τη φορά το άκουσαν και στο εξωτερικό.
