Όποιος έχει παρακολουθήσει την ταινία «Jurassic Park» θυμάται τον τρόμο που προκαλεί η σκηνή στην οποία ένας Τυραννόσαυρος Ρεξ καταδιώκει με μεγάλη ταχύτητα το τζιπ των πρωταγωνιστών. Ωστόσο, σύμφωνα με νέα μελέτη, όσοι προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον ορμητικό δεινόσαυρο στην επιτυχημένη ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ του 1993 ίσως να μην χρειάζονταν καν όχημα.
Η έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ξεπεράσουν σε ταχύτητα έναν Τυραννόσαυρο Ρεξ απλώς τρέχοντας, καθώς ο «βασιλιάς των δεινοσαύρων» κινούνταν με μόλις 4 έως 5 μίλια την ώρα. Συγκριτικά, ο μέσος ρυθμός βάδισης ενός Βρετανού σε εξαιρετική φυσική κατάσταση είναι περίπου 4 μίλια την ώρα, ενώ όταν τρέχει φτάνει περίπου τα 6,7 μίλια την ώρα.
Παράλληλα, παραμένει αντικείμενο επιστημονικής διαμάχης το κατά πόσο ο Τυραννόσαυρος Ρεξ, ο οποίος εξαφανίστηκε πριν από περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια, μπορούσε πράγματι να τρέξει. Για να κατανοήσουν καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο κινούνταν το συγκεκριμένο είδος, οι επιστήμονες ανέλυσαν ένα ίχνος μήκους 23 ποδιών στον γεωλογικό σχηματισμό Χελ Κρικ, στη νοτιοδυτική Βόρεια Ντακότα.
Το ίχνος περιείχε τέσσερα αποτυπώματα με τρία δάχτυλα, καθένα από τα οποία είχε μήκος περίπου 3 πόδια. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι πιθανότατα είχαν δημιουργηθεί από έναν Τυραννόσαυρο Ρεξ, λόγω του εξαιρετικά μεγάλου μεγέθους τους και του στενού σχήματος των δαχτύλων. Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ Τζον Μουρς και το Μουσείο Φύσης και Επιστήμης του Ντένβερ διαπίστωσαν ότι ο Τυραννόσαυρος Ρεξ που άφησε τα ίχνη κινούνταν με έναν σχετικά χαλαρό ρυθμό, μόλις 3,5 έως 4,5 μίλια την ώρα.
Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Πίτερ Φάλκινγκαμ, από το Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ Τζον Μουρς, δήλωσε: «Τα ίχνη δείχνουν ότι περπατούσε με περίπου 2 μέτρα το δευτερόλεπτο, δηλαδή περίπου 4 έως 5 μίλια την ώρα. Αυτό είναι λίγο γρηγορότερο από τον ρυθμό με τον οποίο περπατούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Ίσως να έπρεπε να κάνετε τζόκινγκ για να τον ακολουθήσετε όταν δημιούργησε αυτά τα ίχνη».
Ο Τάιλερ Λάισον, ο οποίος συνέβαλε στη μελέτη, πρόσθεσε: «Τα οστά μάς λένε πάρα πολλά για αυτά τα ζώα, αλλά τα αποτυπώματα καταγράφουν μια στιγμή συμπεριφοράς. Με ένα ίχνος μπορούμε πραγματικά να ακολουθήσουμε ένα ζώο καθώς κινούνταν μέσα στο τοπίο. Αυτό είναι απίστευτα σπάνιο για έναν Τυραννόσαυρο Ρεξ».
Χρησιμοποιώντας τρισδιάστατη σάρωση της επιφάνειας, οι ερευνητές μπόρεσαν να εξετάσουν τα αποτυπώματα με εξαιρετική λεπτομέρεια και στη συνέχεια να δημιουργήσουν φυσικά αντίγραφά τους. Η ανάλυσή τους έδειξε ότι το ίχνος καταγράφει δύο αριστερά και δύο δεξιά αποτυπώματα, με το μήκος του βήματος να φτάνει περίπου τα 13 πόδια. Τα στοιχεία αυτά υποδεικνύουν ότι ο Τυραννόσαυρος Ρεξ που τα άφησε περπατούσε με ταχύτητα περίπου 3,5 έως 4,5 μίλια την ώρα.
Σύμφωνα με το Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιάς, ο μέσος ρυθμός βάδισης ενός ανθρώπου με εξαιρετική φυσική κατάσταση είναι 4 μίλια την ώρα. Ο μέσος ρυθμός τρεξίματος των Βρετανών που κάνουν τζόκινγκ είναι 8 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα ανά μίλι, που αντιστοιχεί περίπου σε 6,7 μίλια την ώρα.
Μπορούσε τελικά να τρέξει ο Τυραννόσαυρος Ρεξ;
Το αν ο Τυραννόσαυρος Ρεξ μπορούσε να τρέξει αποτελεί εδώ και χρόνια αντικείμενο διαμάχης. Το 2017, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ υποστήριξαν ότι το τεράστιο μέγεθος και βάρος του Τυραννόσαυρου Ρεξ σήμαιναν πως δεν μπορούσε να κινηθεί με μεγάλη ταχύτητα.
Ωστόσο, μελέτη που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα φέτος από ομάδα του Κολεγίου του Ατλαντικού στο Μέιν υποστήριξε ότι ένας Τυραννόσαυρος Ρεξ θα μπορούσε να φτάσει σε μέγιστη ταχύτητα 24,6 μίλια την ώρα, τρέχοντας στις άκρες των δαχτύλων των ποδιών του.
Ο καθηγητής Φάλκινγκαμ εκτιμά ότι ο Τυραννόσαυρος Ρεξ θα μπορούσε πράγματι να τρέξει, παραδέχεται όμως ότι δεν υπάρχουν καταληκτικά στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Όπως εξήγησε: «Είναι δύσκολο να πούμε με βεβαιότητα μόνο από τα οστά και δεν έχουμε ίχνη από σπριντ Τυραννόσαυρου Ρεξ».
Πώς ένας αστεροειδής στο μέγεθος πόλης εξαφάνισε το 75% των ζώων και των φυτών
Πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια, οι μη πτηνόμορφοι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν και περισσότερο από το ήμισυ των ειδών του πλανήτη εξολοθρεύτηκε. Αυτή η μαζική εξαφάνιση άνοιξε τον δρόμο για την άνοδο των θηλαστικών και την εμφάνιση των ανθρώπων.
Ο αστεροειδής Τσικσουλούμπ αναφέρεται συχνά ως πιθανή αιτία του γεγονότος μαζικής εξαφάνισης Κρητιδικής-Παλαιογενούς. Ο αστεροειδής προσέκρουσε σε μια ρηχή θάλασσα, στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα ο Κόλπος του Μεξικού.
Η σύγκρουση απελευθέρωσε ένα τεράστιο σύννεφο σκόνης και αιθάλης, το οποίο προκάλεσε παγκόσμια κλιματική αλλαγή και οδήγησε στην εξαφάνιση του 75% όλων των ζωικών και φυτικών ειδών. Ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ποσότητα αιθάλης που ήταν απαραίτητη για μια τέτοια παγκόσμια καταστροφή θα μπορούσε να έχει προέλθει μόνο από μια άμεση πρόσκρουση σε πετρώματα σε ρηχά νερά γύρω από το Μεξικό, τα οποία είναι ιδιαίτερα πλούσια σε υδρογονάνθρακες.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μέσα σε 10 ώρες από την πρόσκρουση ένα τεράστιο τσουνάμι διέσχισε τις ακτές του Κόλπου του Μεξικού. Αυτό προκάλεσε σεισμούς και κατολισθήσεις σε περιοχές που έφταναν μέχρι την Αργεντινή.
Κατά τη διερεύνηση του γεγονότος, οι ερευνητές εντόπισαν μικρά σωματίδια πετρώματος και άλλα υπολείμματα που εκτοξεύτηκαν στον αέρα όταν ο αστεροειδής προσέκρουσε στη Γη. Τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια, γνωστά ως σφαιρίδια, κάλυψαν τον πλανήτη με ένα παχύ στρώμα αιθάλης.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι η απώλεια του ηλιακού φωτός προκάλεσε πλήρη κατάρρευση του υδάτινου οικοσυστήματος, καθώς το φυτοπλαγκτόν, που αποτελεί τη βάση σχεδόν όλων των υδάτινων τροφικών αλυσίδων, θα είχε εξαλειφθεί.
Εκτιμάται ότι περισσότερα από 180 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης, τα οποία οδήγησαν τον κόσμο στο σημείο της Κρητιδικής περιόδου, καταστράφηκαν σε διάστημα μικρότερο από τη διάρκεια ζωής ενός Τυραννόσαυρου Ρεξ, η οποία υπολογίζεται σε περίπου 20 έως 30 χρόνια.
