Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίστηκε απαισιόδοξη για την προγραμματισμένη έναρξη της δίκης σχετικά με την τραγωδία στα Τέμπη, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι η διαδικασία της 1ης Απριλίου στη Λάρισα δύσκολα θα προχωρήσει χωρίς νέα καθυστέρηση.
«Μήπως ήταν σκόπιμο; Περιμέναμε τρία χρόνια την πρώτη μέρα της δίκης και δεν υπάρχει κατάλληλη αίθουσα; Αντί να ξεκινήσει η δίκη είχαμε καβγάδες, ένταση και ψυχική κούραση. Μήπως ο στόχος είναι να σταματήσουμε να πηγαίνουμε στη δίκη και να σταματήσει να ασχολείται ο κόσμος;» ανέφερε, μιλώντας στο OPEN, αφήνοντας αιχμές για τους χειρισμούς γύρω από την υπόθεση.
Στη συνέχεια στάθηκε στις συνθήκες που επικρατούν, περιγράφοντας την εικόνα που συνάντησε ως απογοητευτική, παρά τις υψηλές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί. Όπως σημείωσε, υπήρξε αναντιστοιχία ανάμεσα σε όσα είχαν παρουσιαστεί και στην πραγματικότητα, τονίζοντας ότι ο διαθέσιμος χώρος δεν επαρκεί για τον αριθμό των εμπλεκομένων. Εξέφρασε μάλιστα την πεποίθηση ότι η διαδικασία δεν θα ξεκινήσει άμεσα και ότι το ζήτημα της καταλληλότητας των υποδομών παραμένει άλυτο.
«Δεν μπορούμε να δεχτούμε να κατέβουμε στην κάτω αίθουσα και να παρακολουθούμε τη δίκη από την τηλεόραση. Πού οδηγούμαστε; Δεν θα μπορέσει να γίνει η δίκη επειδή είναι ανίκανοι και δεν φρόντισαν το χωροταξικό;» πρόσθεσε, επιμένοντας στην ανάγκη αξιοπρεπών συνθηκών διεξαγωγής.
Παράλληλα, χαρακτήρισε τη διαδικασία «κολοβή» και εξέφρασε τη βεβαιότητά της ότι «κάποια στιγμή η δίκη των Τεμπών θα ξαναγίνει σωστά. Ξεκινώντας από την ανακριτική διαδικασία όπου θα οδηγήσει σε όλους τους κατηγορούμενους και στη σωστή δίκη. Δεν θα είναι μόνο 36 οι κατηγορούμενοι, θα είναι πολύ παραπάνω. Έχουμε τρία εγκλήματα: Το έγκλημα της σύγκρουσης, το έγκλημα της πυρόσφαιρας και το έγκλημα της συγκάλυψης. Θα χρειαστούμε μία πολύ μεγάλη αίθουσα για να γίνει σωστά η δίκη. Μας ενδιαφέρει η αποκάλυψη της αλήθειας και δεν μπορεί να γίνει όταν πας με έναν τόσο περιορισμένο κατηγορητήριο και υπό αυτές τις συνθήκες που είδαμε στη δίκη στη Λάρισα».
Σε άλλο σημείο των δηλώσεών της, εμφανίστηκε επιφυλακτική ως προς την έκβαση της υπόθεσης, επισημαίνοντας ότι, αν και σε κάθε δικογραφία μπορεί να προκύψουν νέα δεδομένα, η εμπιστοσύνη της στον τρόπο αξιοποίησής τους έχει κλονιστεί. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι οι αντιδράσεις των συγγενών εκφράστηκαν χωρίς να ξεπεραστούν τα όρια.
Αναφερόμενη στην ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, ήταν ιδιαίτερα αιχμηρή, δηλώνοντας: «Ήταν ντροπή το δελτίο Τύπου. Ήταν αξιολογικές κρίσεις από έναν πρόεδρο μίας ένωσης προς έναν πολίτη που διαμαρτύρεται για τα έκτροπα που συμβαίνουν. Ντροπή. Ένας δικαστής δεν πρέπει να εκφράζει δημόσια τη γνώμη του για κάποιον πολίτη, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός».
«Γνώριζαν ότι το συζητάμε»
Συγκινητική ήταν η αναφορά της στον προσωπικό της αγώνα, τονίζοντας: «Θα είμαι πάντα η μητέρα της Μάρθης. Προσπαθώ με κάθε τρόπο να δικαιώσω τη μνήμη του παιδιού μου. Δεν μπορώ να βρω το δίκιο μου γιατί η δικαιοσύνη ελέγχεται απόλυτα. Το κίνημα διαμαρτυρίας που δημιουργήθηκε με αναγκάζει να συμμετέχω σε αυτό και να φέρω την αλλαγή που επιθυμούμε. Πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή να έχουμε κράτος δικαίου στη χώρα και ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Κανείς άλλος δεν μπορεί να το φέρει. Το ένα είναι συνέχεια του άλλου».
Όπως πρόσθεσε, η στάση των συγγενών ήταν κοινά διαμορφωμένη, επισημαίνοντας: «Οι συγγενείς με τους οποίους μιλάω γνώριζαν, ήταν κάτι που συζητούσαμε. Δεν αιφνιδίασα κανέναν, γνώριζαν ότι το συζητάμε, ήταν η μοναδική λύση που μας απέμενε για να δικαιώσουμε τα παιδιά μας».
Μίλησε επίσης και για τη σχέση της με τον σύλλογο, τον οποίο χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι της ζωής της, υπογραμμίζοντας ότι παραμένει ενεργός και ισχυρός, ενώ ξεκαθάρισε πως θα συνεχίσει να τον στηρίζει όποτε της ζητηθεί: «Ο σύλλογος ήταν για μένα σαν ένα παιδί. Έβαλα τη ψυχή μου μέσα στη δημιουργία του. Με στεναχώρησε ο τρόπος που έφυγα, θεωρώ ότι δεν υπήρχε κακή πρόθεση από κανέναν. Θέλω να παραμείνει, είναι ένας από τους συλλόγους με την πιο μεγάλη δραστηριότητα, τον ξέρει όλος ο κόσμος. Όποτε χρειαστεί τη στήριξή μου θα την έχει».
