Ο Κάρλος Μάρτινς, καθολικός ιερέας γεννημένος στον Καναδά και γνωστός για τη δράση του σε εξορκισμούς σε διάφορες χώρες του κόσμου, αποκάλυψε μια ανατριχιαστική προσωπική εμπειρία που, όπως υποστηρίζει, αποτέλεσε απόδειξη ότι ο διάβολος είναι πραγματικός και τον είχε στοχοποιήσει από νεαρή ηλικία.
Μιλώντας στο podcast του με τίτλο «The Exorcist Files», ο Κάρλος Μάρτινς περιέγραψε σημάδια που, κατά τον ίδιο, αποδεικνύουν τη δράση του διαβόλου, επισημαίνοντας ότι οι ψυχολογικοί χειρισμοί που αποδίδει στις δαιμονικές δυνάμεις είναι πολύ πιο τρομακτικοί από οποιαδήποτε φυσική εκδήλωση. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, ούτε όσα έβλεπε να συμβαίνουν στα θύματα τον φόβιζαν όσο το ίδιο το μυαλό του διαβόλου και το κακό που είναι ικανός να προκαλέσει μέσα από ψυχολογικά παιχνίδια.
Οι εμπειρίες που ξεκίνησαν όταν ήταν άθεος
Ο εξορκιστής αφηγήθηκε δικές του εμπειρίες με δαιμονικά πνεύματα, οι οποίες, όπως είπε, ξεκίνησαν πριν ακόμη ενταχθεί στην ιεροσύνη, σε μια περίοδο της ζωής του κατά την οποία ήταν άθεος, σύμφωνα με την Daily Mail.
Ο Μάρτινς δεν αποκάλυψε πότε και πού συνάντησε για πρώτη φορά τη δαιμονική οντότητα, υποστήριξε όμως ότι δεχόταν επανειλημμένα παρενοχλήσεις από αυτήν και ότι η οντότητα αποκαλούσε τον εαυτό της «Σύγχυση». Σύμφωνα με τον ίδιο, συνήθως οι δαίμονες κρύβουν το πραγματικό τους όνομα και ακόμη κι όταν αποκαλύπτουν κάποιο όνομα, στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για ψευδή ταυτότητα.
Ωστόσο, ο ιερέας ανέφερε ότι η συγκεκριμένη οντότητα συνέχισε να εμφανίζεται σε διάφορες φάσεις της ζωής του, ακόμη και όταν παρακολουθούσε τον πρώτο του εξορκισμό ως σπουδαστής της ιεροσύνης. Τότε, όπως είπε, συνειδητοποίησε ότι επρόκειτο για την ίδια οντότητα που τον παρενοχλούσε επί χρόνια.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι υπήρχε μια «παράξενη οικειότητα» στις μεταξύ τους συναντήσεις και επανέλαβε ότι οι δαίμονες φαίνεται να γνωρίζουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες από τη ζωή των ανθρώπων, τις οποίες άλλοι συνήθως δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν.
Αναφερόμενος στη στιγμή της αναγνώρισης, δήλωσε ότι όλα απέκτησαν νόημα όταν συνειδητοποίησε πως ο ίδιος είχε παρενοχληθεί από τη συγκεκριμένη οντότητα κατά την περίοδο που ήταν άθεος.
Από την αθεΐα στην ιεροσύνη
Ο πατέρας Κάρλος Μάρτινς ήταν άθεος όταν ήταν νεότερος, όμως ασπάστηκε τον Χριστιανισμό στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Χρόνια αργότερα, όπως είπε, αισθάνθηκε την κλήση προς την ιεροσύνη και χειροτονήθηκε ιερέας το 2009.
Μετά τη στροφή του προς τη θρησκεία, δήλωσε ότι κατέληξε στο συμπέρασμα πως «η αλήθεια της πραγματικότητας περιέχεται μέσα στη χριστιανική κατανόηση του σύμπαντος». Όπως ανέφερε, του έγινε προφανές ότι ο διάβολος είναι πραγματικός και όταν τον συνάντησε για πρώτη φορά, αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη για τον ίδιο.
Οι αιωρήσεις σε εξορκισμούς και η προσπάθεια εκφοβισμού
Ο εξορκιστής υποστήριξε ακόμη ότι στους πρώτους εξορκισμούς που πραγματοποίησε είχε δει καρέκλες αλλά και ανθρώπους να αιωρούνται. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό αποτελούσε μια ακόμη προσπάθεια του διαβόλου να εκφοβίσει τους ανθρώπους και ιδιαίτερα τους νέους και άπειρους ιερείς.
Όπως εξήγησε, τέτοια φαινόμενα εμφανίζονται συχνότερα στα πρώτα στάδια της καριέρας ενός εξορκιστή, καθώς ο στόχος είναι να τον κάνουν να εγκαταλείψει την προσπάθεια θεωρώντας όσα βλέπει υπερβολικά παράξενα ή τρομακτικά.
Κατά τον πατέρα Μάρτινς, ο διάβολος στοχοποιεί κυρίως τους νέους ιερείς επειδή η ενέργειά του «δεν είναι άπειρη», ειδικά όταν βρίσκεται μέσα σε ανθρώπινο σώμα το οποίο έχει καταληφθεί.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η πολυετής εμπειρία που έχει αποκτήσει μέσα από τη διενέργεια εξορκισμών τον έχει καταστήσει πλέον λιγότερο ευάλωτο στον φόβο που επιχειρεί να προκαλέσει ο διάβολος σε ανθρώπους που έρχονται για πρώτη φορά αντιμέτωποι με τέτοιου είδους φαινόμενα.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η πρώτη φορά που κάποιος βλέπει μια καρέκλα να αιωρείται είναι πιθανό να του προκαλέσει έντονο φόβο. Όμως, όταν το ίδιο φαινόμενο επαναλαμβάνεται για18η ή ακόμη και για 89η φορά, η αντίδραση γίνεται σταδιακά όλο και πιο ήπια. Ο πατέρας Μάρτινς πρόσθεσε ότι όταν βρίσκεται κάποιο νέο άτομο μέσα στον χώρο κατά τη διάρκεια ενός εξορκισμού, τότε είναι πιο πιθανό να εμφανιστούν τέτοια φαινόμενα, επειδή, όπως υποστηρίζει, η δαιμονική οντότητα έχει πλέον μπροστά της ένα νέο κοινό.
