Και μόνο να βλέπεις το βίντεο με τον Ντόναλντ Τραμπ να υπογράφει τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν, έχοντας δίπλα του τον Εμανουέλ Μακρόν, τον οποίο είχε επικρίνει στο παρελθόν με αρνητικούς πολιτικούς, αλλά και προσωπικούς χαρακτηρισμούς, προκαλεί εντύπωση και δείχνει ότι στην πολιτική λογική του Τραμπ όλα είναι πιθανά. Διότι η Γαλλία είχε αρνηθεί να στείλει πολεμικά πλοία για να υποστηρίξει την αμερικανική επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ, γεγονός που επιδείνωσε πλήρως τις σχέσεις των δύο χωρών, παρότι απέστειλε πλοία στην περιοχή στο πλαίσιο αμυντικής αποστολής. Στο οικονομικό πεδίο, λίγο πριν από την έναρξη της συνόδου κορυφής της G7 τη Δευτέρα, ο Τραμπ απείλησε να επιβάλει δασμούς 100% στα γαλλικά κρασιά, εάν η Γαλλία δεν καταργήσει τον φόρο ψηφιακών υπηρεσιών που επιβάλλει στις αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες.
Οι υποβόσκουσες εντάσεις συνεχίστηκαν και την Τρίτη, στο περιθώριο της συνόδου της G7, όταν ο Γάλλος υπουργός Άμυνας, Σεμπαστιέν Λεκορνί, ανακοίνωσε ότι ο γαλλικός όμιλος ChapsVision επελέγη για να αντικαταστήσει την υφιστάμενη σύμβαση των γαλλικών υπηρεσιών πληροφοριών με την Palantir. Η αμερικανική εταιρεία, η οποία φέρεται να πληροφορήθηκε την αλλαγή από τα μέσα ενημέρωσης, υποστήριξε ότι η σύμβασή της «παραμένει πλήρως σε ισχύ». Όταν ο Τραμπ δήλωσε «εγώ είμαι το αφεντικό» κατά τη διάρκεια στρογγυλής τράπεζας της G7 την Τετάρτη -παρότι οικοδεσπότης της συνόδου ήταν ο Μακρόν- οι υπόλοιποι ηγέτες αντέδρασαν με φιλικά γέλια.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Μακρόν διαθέτει ένα μοναδικό πλεονέκτημα στη σχέση του με τον Τραμπ: τον χρόνο. Οι δύο άνδρες γνωρίστηκαν το 2017, όταν ο Μακρόν ανέλαβε την προεδρία της Γαλλίας και ο Τραμπ βρισκόταν στην πρώτη του θητεία. Έκτοτε, η πλειονότητα της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αλλάξει. «Ο Μακρόν, με αυτή τη διπλή στρατηγική —από τη μία να διαφωνεί και από την άλλη να στρώνει το κόκκινο χαλί— μερικές φορές στερείται συνέπειας και αξιοπιστίας, τόσο απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους του όσο και απέναντι στη γαλλική κοινή γνώμη», δήλωσε ο διακεκριμένος πολιτικός επιστήμονας, Ζιλμπέρ Κασασύς. «Κατά μία έννοια, παίζει το παιχνίδι του Ντόναλντ Τραμπ». Ο Μακρόν, λοιπόν, προσπαθεί εδώ και χρόνια να διατηρήσει μια σχέση με τον Τραμπ που θα μπορούσε να του επιτρέψει να επηρεάσει τις αμερικανικές θέσεις, για παράδειγμα στο ζήτημα της Ουκρανίας.
Έτσι λοιπόν -περασμένα ξεχασμένα τα όσα έφτασε να πει ο Αμερικανός πρόεδρος ακόμη και τη σύζυγο Μπριζίτ– ο Μακρόν τον κάλεσε σε ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα της τέχνης του 17ου αιώνα, τις Βερσαλλίες που σχεδιάστηκαν ως η αρχιτεκτονική ενσάρκωση του «Βασιλιά Ήλιου», Λουδοβίκου ΙΔ΄, και αποτέλεσαν την κατοικία του τρισέγγονού του, Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, όταν η Πορεία των Γυναικών προς τις Βερσαλλίες σηματοδότησε την αρχή του τέλους της γαλλικής μοναρχίας το 1789. Από όλους τους σύγχρονους Γάλλους προέδρους, ο Εμανουέλ Μακρόν έχει αξιοποιήσει περισσότερο το ανάκτορο ως σύμβολο της γαλλικής πολυτέλειας, ισχύος και διπλωματίας. Το 2017 υποδέχθηκε εκεί τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ξεναγώντας τον Ρώσο ηγέτη στους κήπους με ένα ηλεκτρικό αμαξίδιο γκολφ και παραχωρώντας κοινή συνέντευξη Τύπου σε μια αίθουσα διακοσμημένη με ιστορικούς πολεμικούς πίνακες. Το 2023 φιλοξένησε τον βασιλιά Κάρολο Γ΄ στην περίφημη Αίθουσα των Κατόπτρων, ενώ χρησιμοποιεί τακτικά το ανάκτορο ως βιτρίνα για διεθνείς επενδυτικές συνόδους.
Αξιοποιώντας τη χλιδή που αρέσει στον πλανητάρχη, φάνηκε άλλωστε από το σχόλιό του πριν από το επίσημο δείπνο της G7 ότι «οι Βερσαλλίες δεν είναι επιχρυσωμένες· είναι το αυθεντικό μεγαλείο», ήθελε να τον κερδίσει. Και ο Τραμπ του έκανε ένα πολύτιμο πολιτικό δώρο, εκεί δίπλα του μπροστά στις κάμερες υπέγραψε το πολυαναμενόμενο κείμενο για την εκεχειρία με το Ιράν. Ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν αναμφίβολα ο πρωταγωνιστής της βραδιάς, αλλά και ο Εμανουέλ Μακρόν έχει κάθε λόγο να νιώθει χαρούμενος.
