Νέο παρασκήνιο γύρω από τον ρόλο της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή προκαλούν οι ισχυρισμοί βουλευτή της Χεζμπολάχ, σύμφωνα με τους οποίους η Άγκυρα φέρεται να έδωσε διαβεβαιώσεις στην οργάνωση για τη συνέχιση του ρόλου της στον Λίβανο.
Ο βουλευτής Αλί Φαγιάντ, μιλώντας στο φιλο-Χεζμπολάχ δίκτυο Al-Mayadeen, υποστήριξε ότι αντιπροσωπείες της οργάνωσης που βρέθηκαν στην Τουρκία έλαβαν μηνύματα πως η Άγκυρα στηρίζει τη διατήρηση του ρόλου της Χεζμπολάχ στο λιβανικό σκηνικό.
Κατά τον ίδιο, η τουρκική πλευρά φέρεται επίσης να διαβεβαίωσε ότι η Δαμασκός δεν σχεδιάζει να κινηθεί εναντίον της οργάνωσης.
Οι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως από την Τουρκία και πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή. Ωστόσο, το γεγονός ότι διατυπώνονται δημόσια από στέλεχος της Χεζμπολάχ δίνει νέα διάσταση στο παιχνίδι επιρροής που βρίσκεται σε εξέλιξη ανάμεσα σε Άγκυρα, Δαμασκό, Τεχεράνη, Ουάσινγκτον και Ιερουσαλήμ.
Το μήνυμα Τραμπ και ο ρόλος της Συρίας
Το timing είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να είπε στον εμίρη του Κατάρ ότι η Συρία θα μπορούσε να αναλάβει τον ρόλο της αντιμετώπισης της απειλής της Χεζμπολάχ, εάν το Ισραήλ δεν μπορεί να το κάνει χωρίς μεγάλες απώλειες αμάχων.
Η φράση αυτή δείχνει ότι η Ουάσινγκτον εξετάζει πλέον πιο σύνθετες λύσεις για τον περιορισμό της Χεζμπολάχ, βάζοντας στο κάδρο και τη νέα συριακή πραγματικότητα.
Αν οι δηλώσεις Φαγιάντ αντανακλούν πραγματικές επαφές, τότε η Τουρκία εμφανίζεται να κινείται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση: όχι αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ, αλλά διατήρηση διαύλων και ισορροπιών.
Η διπλή γλώσσα της Άγκυρας
Η υπόθεση αναδεικνύει ξανά τη γνώριμη τακτική της Τουρκίας: από τη μία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και συνομιλητής της Δύσης, από την άλλη διατηρεί ανοικτές γραμμές με δυνάμεις και οργανώσεις που προκαλούν έντονη ανησυχία σε Ισραήλ, ΗΠΑ και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Η Άγκυρα παρουσιάζει αυτή τη στρατηγική ως διπλωματική ευελιξία. Οι επικριτές της, όμως, βλέπουν μια πολιτική δύο ταχυτήτων: δυτικός σύμμαχος όταν το απαιτούν τα συμφέροντά της, αυτόνομος περιφερειακός παίκτης όταν θέλει να κρατά ρόλο σε όλα τα μέτωπα.
Αυτό είναι και το πιο ευαίσθητο σημείο της υπόθεσης. Αν η Τουρκία εμφανίζεται ως συνομιλητής της Χεζμπολάχ, τότε ενισχύει το αφήγημα της οργάνωσης ότι δεν είναι απομονωμένη, παρά τις πιέσεις που δέχεται.
Γιατί μιλά τώρα η Χεζμπολάχ
Οι δηλώσεις Φαγιάντ μπορεί να υπηρετούν και την επικοινωνιακή στρατηγική της ίδιας της Χεζμπολάχ.
Σε μια περίοδο περιφερειακής πίεσης, η οργάνωση έχει κάθε λόγο να εμφανίζεται ότι διατηρεί πρόσβαση σε ισχυρούς συνομιλητές. Η αναφορά στην Τουρκία, μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ με αυξημένο ρόλο στη Συρία και στη Μέση Ανατολή, στέλνει μήνυμα προς φίλους και αντιπάλους: η Χεζμπολάχ δεν είναι εκτός παιχνιδιού.
Για την Άγκυρα, όμως, το ίδιο μήνυμα μπορεί να είναι πρόβλημα. Διότι όσο η Χεζμπολάχ τη χρησιμοποιεί ως πολιτικό σημείο αναφοράς, τόσο αυξάνονται τα ερωτήματα για το πού ακριβώς στέκεται η Τουρκία στη νέα περιφερειακή σύγκρουση.
Το επικίνδυνο παζλ της επόμενης ημέρας
Το λιβανικό μέτωπο παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα σημεία της περιφερειακής εξίσωσης. Η Χεζμπολάχ είναι πολιτικός, στρατιωτικός και κοινωνικός παράγοντας στον Λίβανο, αλλά ταυτόχρονα θεωρείται από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την ασφάλεια της περιοχής.
Η πιθανή εμπλοκή της Συρίας, οι επαφές της Τουρκίας και η πίεση της Ουάσινγκτον δείχνουν ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον Λίβανο. Αφορά την επόμενη ημέρα ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: ακόμη κι αν οι ισχυρισμοί Φαγιάντ δεν επιβεβαιωθούν, η Τουρκία βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας άβολης συζήτησης.
Θέλει να εμφανίζεται ως δύναμη σταθερότητας και διαμεσολάβησης. Όμως, όταν στελέχη της Χεζμπολάχ μιλούν για «διαβεβαιώσεις» από την Άγκυρα, η εικόνα αυτή γίνεται πολύ πιο δύσκολη να υποστηριχθεί.
