H μεγάλη έλλειψη της Ουκρανίας σε αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot αποτελεί μεγάλο διπλωματικό πονοκέφαλο για τις χώρες της Ευρώπης που έχουν θέσει ως προτεραιότητα την κάλυψη των στρατιωτικών αναγκών του Κιέβου. Το δημοσίευμα του Bloomberg ότι η Ελλάδα και η Ισπανία δέχονται πιέσεις από χώρες του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να παραχωρήσουν στην Ουκρανία πυραύλους αναχαίτισης Patriot έχει ασφαλώς βάση και προβληματίζει το Μέγαρο Μαξίμου. Οι Patriot αποτελούν σήμερα μία από τις ελάχιστες διαθέσιμες λύσεις που διαθέτει η Ουκρανία και μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά βαλλιστικές απειλές, γεγονός που καθιστά τα διαθέσιμα αποθέματα αναχαιτιστών κρίσιμο παράγοντα για την αντοχή της ουκρανικής αεράμυνας.
Στη συνάντηση ηγετών της «Συμμαχίας των Προθύμων» για την Ουκρανία, που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι τον Ιανουάριο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε επαναλάβει την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης και στήριξης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, τις οποίες χαρακτήρισε τη σημαντικότερη εγγύηση ασφάλειας για τη χώρα. Ο Ζελένσκι πιέζει και δηλώνει συνεχώς ότι οι πόροι είναι περιορισμένοι. Το 2026 οι παραδόσεις αναχαιτιστικών πυραύλων στην Ουκρανία μειώθηκαν περίπου στο ένα τρίτο του επιπέδου του 2025. Το Κίεβο εκτιμά ότι οι δυνατότητες της Ρωσίας ανέρχονται σε έως και 100 εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων τον μήνα, ενώ η παραγωγή στη Ρωσική Ομοσπονδία συνεχίζει να αυξάνεται.
Αυτό δημιουργεί ένα δυσμενές μοντέλο πολέμου: η Ρωσία μπορεί να παράγει μαζικά πυραύλους και να αναγκάζει την Ουκρανία να εξαντλεί τα περιορισμένα και ακριβά αναχαιτιστικά της. Για τη διεξαγωγή παρατεταμένων πολεμικών επιχειρήσεων απαιτούνται εκτοξευτές, οχήματα μεταφοράς και φόρτωσης, πύραυλοι, μέσα συντήρησης, επικοινωνίες, διοίκηση, αναγνώριση και υλικοτεχνική υποστήριξη. Οι ουκρανικές δυνάμεις στοχεύουν ολοένα και περισσότερο ρωσικά συστήματα αεράμυνας, ραντάρ, εγκαταστάσεις υλικοτεχνικής υποστήριξης και άλλους στόχους βαθιά πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Το Reuters σημείωσε πρόσφατα ότι τα ουκρανικά πλήγματα μεσαίου βεληνεκούς ήδη αναγκάζουν τη Ρωσία να αναπτύσσει εκ νέου τα μέσα αεράμυνάς της και περιπλέκουν την υλικοτεχνική της υποστήριξη.
Αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση των βαλλιστικών απειλών: όσο πιο κοντά στα ουκρανικά σύνορα μετακινεί η Ρωσία τη θέση εκτόξευσης, τόσο μικρότερος γίνεται ο χρόνος πτήσης του πυραύλου. Ωστόσο, αυτό φέρνει ταυτόχρονα την ίδια τη θέση εκτόξευσης πιο κοντά στα ουκρανικά οπλικά συστήματα. Η Πολωνία διαθέτει Patriot και είναι μία από τις χώρες στις οποίες ασκείται αυτή τη στιγμή πίεση για την αποδέσμευση αναχαιτιστών. Πρόσφατα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η Βαρσοβία διαθέτει αποθέματα Patriot, αλλά αντιμετωπίζει και η ίδια αυξημένες ανάγκες λόγω της γειτνίασης με τη Ρωσία και της κατάστασης στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Ο Ζελένσκι έχει κατονομάσει ειδικά την Πολωνία και τη Γερμανία ως χώρες που διαθέτουν πυραύλους που θα μπορούσαν να προσφέρουν.
Η Γερμανία, που είναι ούτως ή άλλως ένας από τους σημαντικότερους δωρητές στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, έχει ήδη μεταφέρει στην Ουκρανία συστήματα Patriot και πυραύλους. Ωστόσο, το Βερολίνο πρέπει τώρα να εξισορροπήσει τις ολοένα και πιο επείγουσες ανάγκες του Κιέβου με τα ελάχιστα αποθέματα που απαιτούνται για την προστασία της Γερμανίας και την εκπλήρωση των δεσμεύσεών της στο ΝΑΤΟ. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν επίσης αν θα πρέπει να κρατήσουν τους αναχαιτιστές τους ή να τους παραχωρήσουν στην Ουκρανία.
Το Βερολίνο και άλλες πρωτεύουσες της Βόρειας Ευρώπης έχουν παροτρύνει τους ομολόγους τους σε άλλα μέρη της ηπείρου να εξετάσουν τι επιπλέον στρατιωτικό εξοπλισμό και οικονομική στήριξη θα μπορούσαν να διαθέσουν.
«Νομίζω ότι αυτό δεν είναι βιώσιμο για την Ευρώπη μακροπρόθεσμα», δήλωσε πρόσφατα ο Νορβηγός υπουργός Άμυνας. «Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να κάνουν περισσότερα».
Μόλις πριν από μια εβδομάδα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε τον επόμενο χρηματοδοτικό φάκελο της Ουκρανίας για την άμυνα, ύψους 6,1 δισ. ευρώ, για προμήθειες εξοπλισμών, στο πλαίσιο του δανειακού προγράμματος των 90 δισ. ευρώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά όπως φαίνεται δεν είναι αρκετό.
