Σε ανοιχτή κρίση ηγεσίας βρίσκεται το CHP, το μεγαλύτερο κόμμα της τουρκικής αντιπολίτευσης, με τη σύγκρουση ανάμεσα στον Οζγκιούρ Οζέλ και τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου να παίρνει πλέον διαστάσεις πολιτικού θρίλερ.
Το πιο πρόσφατο επεισόδιο εκτυλίχθηκε γύρω από το ποιος θα μιλούσε στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Ο Οζγκιούρ Οζέλ ανέβηκε τελικά στο βήμα της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, επιβεβαιώνοντας ότι εξακολουθεί να ελέγχει τον βασικό κοινοβουλευτικό μηχανισμό του CHP.
Αντίθετα, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος αρχικά εμφανιζόταν έτοιμος να απευθυνθεί και εκείνος στην ίδια συνεδρίαση, έκανε πίσω και μετέφερε τη δική του τοποθέτηση στα κεντρικά γραφεία του κόμματος. Η αντιπολιτευόμενη Sözcü παρουσίασε την κίνηση αυτή ως «υποχώρηση» του πρώην προέδρου του CHP, σημειώνοντας ότι η αλλαγή σχεδίου ήρθε μετά την ένταση που δημιουργήθηκε έξω από τη Βουλή.
Η εικόνα που έδωσαν τα φιλοκυβερνητικά μέσα ήταν ακόμη πιο δραματική. Η Yeni Şafak έγραψε ότι το προαύλιο της Βουλής «μετατράπηκε σε πεδίο μάχης», κάνοντας λόγο για αντιπαράθεση ανάμεσα σε υποστηρικτές του Οζέλ και του Κιλιτσντάρογλου, κλειστές εισόδους και αυξημένα μέτρα ασφαλείας.
Το επεισόδιο αυτό αποτυπώνει το βάθος της κρίσης στην τουρκική αντιπολίτευση. Το CHP δεν βρίσκεται απλώς μπροστά σε μια εσωκομματική διαφωνία, αλλά σε μια σύγκρουση νομιμοποίησης: ποιος εκφράζει πραγματικά το κόμμα, ποιος ελέγχει την κοινοβουλευτική ομάδα και ποιος μπορεί να διεκδικήσει την πολιτική ηγεσία απέναντι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ο Οζγκιούρ Οζέλ εμφανίζεται από τα αντιπολιτευόμενα μέσα ως ο ηγέτης που «κράτησε» το βήμα και δεν επέτρεψε να αμφισβητηθεί η παρουσία του στην κοινοβουλευτική ομάδα. Στην ομιλία του μίλησε για αντίσταση απέναντι σε απόπειρα «παράδοσης» του κόμματος, αφήνοντας σαφείς αιχμές για πολιτική και δικαστική παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του CHP.
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αναφορά του στη λεγόμενη «AK Parti yargısı», δηλαδή στη Δικαιοσύνη που, σύμφωνα με τον ίδιο, λειτουργεί υπέρ του κυβερνώντος AKP. Με αυτόν τον τρόπο, ο Οζέλ επιχείρησε να παρουσιάσει την κρίση όχι ως απλή εσωκομματική διαμάχη, αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου αποδυνάμωσης της αντιπολίτευσης.
Παράλληλα, ζήτησε τη διεξαγωγή συνεδρίου έως τις 26 Ιουλίου, προειδοποιώντας ότι κάθε καθυστέρηση μπορεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στο CHP και, συνολικά, στο μέτωπο της αντιπολίτευσης στην Τουρκία.
Από την άλλη πλευρά, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου προσπάθησε να εμφανιστεί ως παράγοντας εσωκομματικής κάθαρσης. Μιλώντας στα κεντρικά γραφεία του CHP, υποστήριξε ότι κάνει «τα πάντα» για το κόμμα και ότι δεν πρόκειται να ντροπιάσει όσους τον στηρίζουν.
Ο πρώην πρόεδρος του CHP επιχείρησε επίσης να απαντήσει στις σκιές γύρω από τις εσωκομματικές διαδικασίες, τονίζοντας ότι στα συνέδρια του κόμματος «δεν υπάρχει χρήμα, όφελος και συναλλαγή». Η φράση αυτή είχε σαφή στόχο να απορρίψει τις καταγγελίες περί αδιαφάνειας και παρασκηνιακών συναλλαγών, οι οποίες βρίσκονται στον πυρήνα της σημερινής κρίσης.
Στο κάδρο μπήκε δυνατά και ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του AKP, επιτέθηκε στο CHP, υποστηρίζοντας ότι όσοι «έριξαν το κόμμα του Μουσταφά Κεμάλ στα τραπέζια των pavyon» είναι οι ίδιοι οι άνθρωποί του.
Με την αναφορά αυτή, ο Ερντογάν επιχείρησε να παρουσιάσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως έναν μηχανισμό βυθισμένο σε εσωτερικές ίντριγκες, καταγγελίες και αγώνα εξουσίας.
Ο Τούρκος πρόεδρος υποστήριξε ότι οι ίδιοι οι CHPικοί έκαναν το συνέδριο, οι ίδιοι μίλησαν για «σκιές» στη διαδικασία και οι ίδιοι προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη. Με άλλα λόγια, προσπάθησε να αποποιηθεί κάθε ευθύνη του κυβερνώντος κόμματος, παρουσιάζοντας την κρίση ως αποκλειστικό προϊόν της εσωτερικής σύγκρουσης στο CHP.
Παράλληλα, δήλωσε ότι το AKP δεν πρόκειται να γίνει μέρος του «πολέμου για καρέκλες και αίθουσες» και ότι δεν τον ενδιαφέρει ποιος κάθεται στην καρέκλα του προέδρου του CHP.
Η παρέμβαση Ερντογάν έχει προφανή πολιτική στόχευση. Σε μια περίοδο κατά την οποία η τουρκική αντιπολίτευση προσπαθεί να ανασυνταχθεί, η εικόνα εσωτερικού διχασμού στο CHP εξυπηρετεί πλήρως το κυβερνών κόμμα. Όσο ο Οζέλ και ο Κιλιτσντάρογλου συγκρούονται για τη νομιμοποίηση και την ηγεσία, ο Ερντογάν εμφανίζεται ως ο σταθερός πόλος απέναντι σε μια αντιπολίτευση που μοιάζει να καταρρέει από μέσα.
Το CHP βρίσκεται πλέον μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις. Εάν δεν καταφέρει να ξεκαθαρίσει γρήγορα το ζήτημα της ηγεσίας, κινδυνεύει να μπει σε παρατεταμένη περίοδο εσωστρέφειας, την ώρα που η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές, κοινωνικές και γεωπολιτικές προκλήσεις.
Η σύγκρουση Οζέλ – Κιλιτσντάρογλου δεν αφορά μόνο την καρέκλα του προέδρου. Αφορά το ποια γραμμή θα ακολουθήσει η τουρκική αντιπολίτευση απέναντι στον Ερντογάν, ποιος θα ελέγξει τον κομματικό μηχανισμό και εάν το CHP θα μπορέσει να λειτουργήσει ξανά ως σοβαρός διεκδικητής της εξουσίας.
Προς το παρόν, η εικόνα είναι βαριά για το κόμμα του Μουσταφά Κεμάλ. Δύο κέντρα ισχύος, δύο διαφορετικές αφηγήσεις και ένα πολιτικό σκηνικό που μοιάζει όλο και περισσότερο με εσωτερικό πόλεμο.
Και όσο το CHP βυθίζεται στην κρίση, ο Ερντογάν παρακολουθεί, σχολιάζει και επιχειρεί να μετατρέψει τη διάσπαση της αντιπολίτευσης σε πολιτικό πλεονέκτημα για το AKP.
