Όσοι πίστεψαν πως η ειρήνη στη Μέση Ανατολή είναι προ των πυλών, μάλλον βιάστηκαν να πανηγυρίσουν, καθώς η σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν δεν οδεύει προς το τέλος της, αλλά μεταλλάσσεται σε κάτι νέο, πιο περίπλοκο και δυνητικά πιο επικίνδυνο.
Από τη μία πλευρά, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται εξαιρετικά αισιόδοξος, διαβεβαιώνοντας πως οι διαπραγματεύσεις πάνε πρίμα και πως η Τεχεράνη έχει αποδεχτεί σχεδόν όλους τους όρους. Από την άλλη, όμως, η πραγματικότητα στο πεδίο λέει μια διαφορετική ιστορία: το Ιράν έκλεισε ξανά τα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, ανοίγοντας πυρ κατά πλοίων, ενώ οι ΗΠΑ απαντούν με μερικό αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών και κατασχέσεις σκαφών.
Αυτή η νέα φάση του πολέμου είναι στην ουσία ένας διαγωνισμός αντοχής στον πόνο. Το Ιράν ανακάλυψε πως η κατοχή των Στενών του Ορμούζ είναι ένα πανίσχυρο διαπραγματευτικό χαρτί που του επιτρέπει να συζητά από θέση ισχύος, ακόμα και για το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Η ιδέα να απελευθερωθούν 20 δισεκατομμύρια δολάρια από παγωμένα ιρανικά κεφάλαια με αντάλλαγμα την παράδοση του εμπλουτισμένου ουρανίου είναι στο τραπέζι, όμως ο Τραμπ δυσκολεύεται να «πουλήσει» μια τέτοια παραχώρηση στο εσωτερικό του ακροατήριο, ειδικά όταν στο παρελθόν είχε κατακεραυνώσει τον Ομπάμα για πολύ μικρότερα ποσά.
Το μεγάλο αγκάθι παραμένει η ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Η πρόθεση του Ιράν να επιβάλει «διόδια» στα Στενά είναι κόκκινο πανί για τη Δύση και τους εμπορικούς της εταίρους. Ο Τραμπ, αν και απειλεί με πλήρη καταστροφή του ενεργειακού δικτύου του Ιράν, ιδιωτικά τρέμει το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής επιχείρησης για το άνοιγμα των Στενών, φοβούμενος πως οι Αμερικανοί στρατιώτες θα γίνουν «εύκολοι στόχοι».
Όσο η κρίση συνεχίζεται, το κόστος ανεβαίνει. Η Ευρώπη ξεμένει από καύσιμα αεριωθούμενων και οι τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ απειλούν να παραμείνουν στα ύψη μέχρι το 2027. Παρόλο που η εκεχειρία επεκτάθηκε επ’ αόριστον, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πως η κατάσταση δεν θα εκτραπεί. Το Ιράν θέλει χρόνο και χρήμα για να ξαναχτίσει όσα κατέστρεψαν οι βομβαρδισμοί, αλλά οι σκληροπυρηνικοί της Τεχεράνης ονειρεύονται να συνδυάσουν την οικονομική κυριαρχία στον Κόλπο με την απόκτηση πυρηνικού όπλου.
Η σύγκρουση, λοιπόν, δεν τελειώνει· απλώς μετατρέπεται σε μια παρτίδα σκάκι με φόντο την παγκόσμια οικονομική κατάρρευση, όπου ένας λάθος υπολογισμός μπορεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα, σύμφωνα με το Vox.com
