Για «παρακμιακούς αριστερούς» κάνει λόγο σε ανάρτησή του ο Νίκος Καρανίκας, μετά την κόντρα του με πρώην συντρόφους του, όπως η Έλενα Ακρίτα και ο Παύλος Πολάκης. Όπως γράφει ο πρώην σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, αναφερόμενος στα επεισόδια στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, «στις αναρτήσεις μου δεν υπερασπίζομαι τον Άδωνι αλλά κατακρίνω τον προπηλακισμό».
«Οι παρακμιακοί αριστεροί δικαιολογούν τον προπηλακισμό κατηγορώντας τον υπουργό ότι τους προκάλεσε. Μου θυμίζουν τους βιαστές και κάθε κακοποιητή που χρησιμοποιεί ακριβώς το ίδιο επιχείρημα», σημειώνει στην ανάρτησή του.
Ο Νίκος Καρανίκας αφήνει και αιχμές για τον Αλέξη Τσίπρα, γράφοντας: «Εγώ εξακολουθώ να είμαι αριστερός και να αγωνίζομαι για τις αξίες της, ισότητα -ελευθερία -δημοκρατία. Δεν είμαι ο ελιτιστής της αριστεράς να θεωρώ την πολιτική ότι είναι υπόθεση των ακαδημαϊκών φτιάχνοντας συμβούλια σοφών και ινστιτούτα ειδημόνων. Δεν είμαι με το μίσος και την απαξίωση των θεσμών ούτε συμμετέχω σε πραξικοπήματα για να ανατρέψω προέδρους κτλ.».
Ολόκληρη η ανάρτησή του:
Ενάντια στην καταισχύνη των παρακμιακών αριστερών (σε 1’)
Στις αναρτήσεις μου δεν υπερασπίζομαι τον Άδωνι αλλά κατακρίνω τον προπηλακισμό. Οι παρακμιακοί αριστεροί όμως καθώς καθρεπτίζονται στις κριτικές μου είναι λογικό να δυσανασχετούν.
Οι παρακμιακοί αριστεροί δικαιολογούν τον προπηλακισμό κατηγορώντας τον υπουργό ότι τους προκάλεσε.
Μου θυμίζουν τους βιαστές και κάθε κακοποιητή που χρησιμοποιεί ακριβώς το ίδιο επιχείρημα.
Για την παρακμιακή αριστερά που έβγαλε ανακοινώσεις για το γεγονός, η πρόκληση σε στάση δικαιολογεί την κακοποίηση, τον προπηλακισμό.
Εγώ εξακολουθώ να είμαι αριστερός και να αγωνίζομαι για τις αξίες της, ισότητα -ελευθερία -δημοκρατία.
Δεν είμαι ο ελιτιστής της αριστεράς να θεωρώ την πολιτική ότι είναι υπόθεση των ακαδημαϊκών φτιάχνοντας συμβούλια σοφών και ινστιτούτα ειδημόνων.
Ούτε θεωρώ την αντίσταση δικαιολογημένη στους γιατρούς και αδικαιολόγητη στους προλετάριους.
Δεν είμαι με το μίσος και την απαξίωση των θεσμών ούτε συμμετέχω σε πραξικοπήματα για να ανατρέψω προέδρους κτλ.
Δεν είμαι με την κακία και δεν συκοφαντώ. Αλλά δεν ανέχομαι και τη συκοφάντηση που μου κάνουν οι παρακμιακοί και γι’ αυτό εξηγούμαι.
Δεν είμαι με την ηθικολογία ώστε να απομακρύνω την πολιτική αντιπαράθεση βάζοντας στη θέση της την εχθρότητα.
Δεν είμαι με τις κραυγές και τον θόρυβο για λόγους θεάματος και προκρίνω τα πολιτικά επιχειρήματα.
Είμαι με τους αγώνες και τα σωματεία και ας έχουν χάσει την αξιοπιστία τους (βλέπε ΓΣΕΕ Παναγόπουλος), αλλά δεν είμαι ούτε με τον φετιχισμό του αγώνα και σέβομαι τους ανθρώπους που δεν έχουν στη νοοτροπία τους τον ξεσηκωμό.
Αυτοί που με βρίζουν το κάνουν δίχως επιχειρήματα και είναι τόσο φανατισμένοι και σε βαθμό τέτοιο που λένε πράγματα που δεν ειπώθηκαν.
Με στεναχωρεί η κατάντια τους. Υπήρξαν φίλοι και σύντροφοί μου.
Από τον θυμό οδηγούνται στο μίσος και αν ο θυμός μετατρέπεται σε πολιτική το μίσος απομακρύνει την πολιτική.
Την μισεί την πολιτική και μαζί της μισεί το πολιτικό υποκείμενο κράζοντας ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι.
Η παρακμιακή αριστερά θεωρεί και χαρακτηρίζει όλους τους δεξιούς ως φασίστες και αυτό καθιστά αδύνατο να υπάρξει πολιτική αντιπαράθεση.
Το κόκκινο εύκολα ή δύσκολα μετατρέπεται σε φαιοκόκκινο όταν απαξιώνεται η δημοκρατία, οι θεσμοί, η ελευθερία και αντικαθίσταται από το μίσος και τη συκοφαντία.
Να μην επιτρέψουμε την παρακμή να επικρατήσει μετατρέποντας την αριστερά σε μια αποκρουστική σέχτα.
